Opis

CIDR oznacza wielofunkcyjny routing domen. Przed utworzeniem CIDR, RFC 1518 oraz RFC 1519, domen klasowych, gdzie używane do tworzenia sieci. Klasyczne podsieci są zdefiniowane w RFC 791. Było pięć klas zdefiniowanych, klasy A, B, C, D i E. Klasa A zaczyna się od 0.0.0.0 i idzie do 127.255.255.255 i jest podzielony na / 8 lub 255.0.0.0 podsieci. Klasa B rozpoczyna się na 128.0.0.0 i idzie do 191.255.255.255 i jest podzielony na / 16 lub 255.255.0.0. Klasa C zaczyna się od 192.0.0.0 i idzie do 223.255.255.255 i jest podzielony na / 24 lub 255.255.255.0. Klasa D zaczyna się od 224.0.0.0 i idzie do 239.255.255.255 i jest stosowany w przypadku multicast. Klasa E zaczyna się od 240.0.0.0 i idzie do 255.255.255.255 i jest używany do celów doświadczalnych. Po wprowadzeniu CIDR pozwala na rozbicie większych sieci klasy A na mniejsze komponenty. Podobnie mniejsze podsieci, takie jak klasy C, mogą być łączone, tworząc większą podsieć. Na przykład 2 / 24 podsieci daje 1 / 23.

Wildcard Mask jest w zasadzie odwróconą maską podsieci. Maski Wildcard są przydatne przy konfigurowaniu protokołów routingu, ponieważ maska Wildcard jest często używana w statutach tras w celu określenia, która podsieć powinna lub nie powinna być przekierowywana.

Hosts per Subnet oznacza liczbę adresów używanych w danym zakresie. Adres podsieci i adres nadawcy nie są adresowalne i nie powinny być na karcie interfejsu sieciowego systemu. Ponieważ a / 31 ma tylko adres podsieci i adres nadawczy, podsieć jest bardzo rzadko używana. Jednakże istnieją przypadki, w których można użyć a / 31 podczas pisania listy kontroli dostępu w celu zezwolenia lub ograniczenia od tych dwóch adresów zamiast posiadania dwóch wpisów ACL.

Adres podsieci to nazwa podsieci. Jest to podsieć, dla której wszystkie komputery na tej podsieci są powiązane.

Zakres adresu hosta to zakres adresowalnych adresów w podsieci. Są to adresy, które należy przypisać elementom warstwy 3.

Adres nadawcy jest ostatnim adresem w podsieci i jest używany przez niektóre protokoły, takie jak ARP, w celu żądania informacji od wszystkich innych systemów w podsieci. Gdy pakiet transmisyjny wejdzie do sieci, będzie on adresowany do adresu nadawczego, a wszystkie przełączniki, węzły lub mosty przekażą wiadomość nadawczą do wszystkich systemów.