RFC 791 - Internet Protocol - Summary

RFC 791 został napisany w 1981 roku dla DARPA (Defense Advanced Research Projects Agency) przez Instytut Informacji Uniwersytetu Południowej Kalifornii. Dokument jest podzielony na trzy sekcje, Wprowadzenie, Przegląd i Specyfikacje. Chociaż we wstępie i przeglądzie zawarto bardzo dobre informacje, niniejsze streszczenie skupi się na specyfikacjach, ale podkreśli kilka sekcji z przeglądu.

Nagłówek

Jak widać w artykule Ramki i Pakiety na tej stronie nagłówek IP wygląda jak:

Szczegóły nagłówka

Jak widać, datagram zawiera kilka elementów. Funkcja dla każdego elementu to:

• Wersja - RFC 791 odnosi się konkretnie do wersji 4
• Długość nagłówka Internetu (IHL) - Informuje systemy odbiorcze o długości nagłówka i momencie rozpoczęcia danych
• Rodzaj usługi (TOS) - Ta 8-bitowa wartość jest używana do jakości usługi.
  • bit 0-2 są dla prewencji
    • 000 - Rutyna
    • 001 - Priorytet
    • Ekspozycje wobec rządów centralnych i banków centralnych
    • 011 - Flash
    • 100 - Flash Override
    • 101 - CRITIC / ECP
    • 110 - Kontrola sieci
    • 111 - Kontrola sieci
  • bit 3 jest dla zwykłego opóźnienia (0) lub niskiego opóźnienia (1)
  • bit 4 jest dla normalnej przepustowości (0) lub wysokiej przepustowości (1)
  • bit 5 jest dla normalnej niezawodności (0) lub wysokiej niezawodności (1)
  • Kiedy RFC 791 został napisany bit 6 i 7 gdzie zarezerwowane do przyszłego użytku
• Długość całkowita - Jest to całkowita długość datagramu w bajtach do 65535 oktetów. Jednakże system musi być w stanie zaakceptować co najmniej 567 oktetów.
• Identyfikacja - stosowany w montowaniu rozdrobnionych danych
• Flagi - używane z rozdrobnieniem datagramu
  • bit 0 jest zarezerwowany i musi być 0
  • bit 1 jeśli ustawiony na 0 pozwala na rozdrobnienie datagramu. Jeśli ustawiono na 1, nie można rozdrobnić datagramu
  • bit 2 jeśli ustawiony na 0 wskazuje ostatnie pęknięcie. Jeśli ustawione na 1 więcej fragmentów nadchodzą
• Fragment Offset - Opowiada o systemach wykonujących fragementację datagramową, gdzie może fragmentować
• Czas na życie - Wskazano, jak długo datagram może trwać w sieci. Jeśli osiągnie 0, datagram należy wyrzucić
• Protokół - Wskazuje protokół następnego poziomu stosowany w datagramie
• Header Checksum - waliduje bagram danych w każdym punkcie sieci
• Adres źródłowy - 32 bity
• Adres docelowy - 32 bity
• Opcje - Istnieje wiele opcji IPv4, które mogą lub nie mogą być stosowane. Więcej szczegółów na stronie 15 - 22
• Na końcu nagłówka datagram jest dodawany z 0, dopóki nie skończy się na 32 bitowej odcieni

Podsumowanie RFC

Podobnie jak w przypadku wszystkich RFC, RFC wymaga, aby każdy niepodzielny podmiot, który wdraża datagram IP, był zgodny ze standardem, tak aby każda ze stron mogła współdziałać z datagramem na różnych systemach. W sekcji 3 schematy adresowe IPv4 są omawiane na długość, podobnie jak funkcje podsumowane powyżej. W odniesieniu do IPv4 RFC określa rozmiary sieci klasy A, B i C. Klasa A przydziela 7 bitów dla sieci i 24 bitów dla hostów. Klasa B przydziela 14 bitów dla sieci i 16 bitów dla hostów. Klasa C przydziela 21 bitów dla sieci i 8 bitów dla hostów. Oprócz podejścia do programów szczegółowe funkcje rozdrobnienia i ponownego gromadzenia danych są przedmiotem dyskusji w ramach RFC. Określanie, że niektóre opcje mogą lub nie mogą być włączone, gdy pakiet jest rozdrobniony.

Refering back to a previous statut about implementation the IP Datagram the RFC also supposes about what should be presented to upper layer protocols for configuration elements to facilize a facility communication and configuration between systems. Elemenety te są tymi samymi elementami używanymi do budowy datagramu.