RFC 1918 został napisany w 1996 roku i przydziela kilka bloków adresowych do użytku na prywatnych firmach internetowych. Dokument został napisany, ponieważ stało się dowodem na to, że przestrzeń adresowa IPv4 była ograniczona i w końcu zostanie zużyta. Przydzielając przestrzeń adresową do użytku publicznego i stosując zasady NAT, cała organizacja składająca się z tysięcy systemów komputerowych mogła oprzeć się za jednym lub większą liczbą adresów publicznych. Przed tym RFC było powszechne dla organizacji do zakupu dużych bloków przestrzeni adresowej do użytku prywatnego. W niektórych przypadkach systemy te mogą nigdy nie komunikować się z szerszym internetem. Niektóre przykłady znanych przydziałów to General Electric Company, która posiada 3.0.0.0 / 8, IBM, który posiada 9.0.0.0 / 8 oraz Hewlett- Packert Company, która posiada 15.0.0.0 / 8 i 16.0.0.0 / 8. Aby uzyskać dodatkowe informacje na temat przydziału adresów publicznych odwiedźIANA. Ten RFC zawiera trzy katagorie systemu komputerowego, Przydział miejsca na adres prywatny, korzyści i rezygnacje z korzystania z prywatnej przestrzeni adresowej, a także niektóre aspekty operacyjne.

Katagorie

RFC wzywa trzy specyficzne katagorie gospodarzy w ramach przedsiębiorstwa. Są to:

• Hosts wewnątrz organizacji, która nie komunikuje się poza organizacją
• Hosts wewnątrz organizacji, które potrzebują ograniczonego dostępu do systemów zewnętrznych
• Gospodarze, którzy potrzebują łączności sieciowej poza organizacją.

Pierwszą i drugą grupę uważa się za systemy "prywatne", gdzie jako trzecią grupę uznaje się za "publiczne". Powodem, dla którego systemy są pogrupowane w trzy katagorie, jest ułatwienie korzystania z adresów w ramach organizacji i stanowi ramy dla korzystania z przestrzeni adresowej publicznej i prywatnej.

Prywatne rangi adresowe

IANA zarezerwowała 10.0.0.0 / 8, 172.16.0.0 / 12 i 192.168.0.0 / 16 jako prywatne bloki adresowe. Przed Classless Interdomain Routing 10 / 8 jest pojedynczą siecią klasy A. 172.16 / 12 to zestaw 16 sąsiadujących sieci klasy B, a 192.168 / 16 to grupa 256 sąsiadujących sieci klasy C. Ponieważ ta przestrzeń adresowa została zarezerwowana dla organizacji prywatnych nie musi wchodzić w interakcje z IANA podczas korzystania z przestrzeni adresowej. Kolejną ważną uwagą jest fakt, że cała prywatna przestrzeń adresowa nie jest dostępna w publicznym Internecie.

Korzyści i wady

Korzyści

1. prywatne wykorzystanie przestrzeni adresowej zmniejszy zużycie adresów publicznych
2. Przedsiębiorstwa mają swobodę korzystania z dużej liczby prywatnych adresów bez interakcji z IANA
3. Przedsiębiorstwa mogą używać przestrzeni, która nie należała do nich w systemie, który początkowo nie wymagał publicznego dostępu do Internetu. Następnie ten system do publicznego internetu, który prowadzi do abmigouse zajęcia i niezdolności do przejścia do różnych systemów.

Uszkodzenia

1. Przedsiębiorstwo powinno korzystać z wszystkich publicznych lub prywatnych adresów lub wewnętrznych routingu może stać się problemem.
2. Jako przedsiębiorstwo przechodzi w kierunku prywatnych adresowania istnieje koszt związany z przekierowaniem wszystkich hostów i ponownych konfiguracji aplikacji
3. Kiedy firmy łączą niektóre lub wszystkie z tych dwóch sieci będą musiały zostać przenumerowane, jednak DHCP może przyczynić się do zmniejszenia kosztów systemów renderowania w zależności od ich wykorzystania.

Rozważania operacyjne

Przy pracy z prywatną przestrzenią adresową w ramach tego RFC istnieją pewne względy dotyczące projektowania i eksploatacji sieci. Na przykład przy projektowaniu sieciowej prywatnej przestrzeni adresowej można najpierw zaprojektować miejsce, w którym wymagany jest publiczny dostęp do Internetu, aby segment ten mógł być zaprojektowany w taki sposób, aby uwzględnić szeroko pojmowane przedsiębiorstwa. Również podczas interakcji z Internetem na ogół ważne jest, aby pamiętać o umieszczeniu filtra trasy na routerze przedsiębiorstwa, aby zapobiec dodawaniu prywatnych adresów do tabeli trasy i wstrzykiwania do internetu na ogół. Podobnie, gdy dwie organizacje muszą się komunikować, mogą koordynować swoje prywatne wykorzystanie przestrzeni adresowej tak, że mogą komunikować się bez przekraczania publicznego internetu, ale zamiast tego być bezpośrednio podłączone. Ostateczna poważna uwaga dotyczyła sposobu, w jaki usługi DNS dla przedsiębiorstw mogą stać się bezpieczne, ponieważ nie muszą one komunikować się z zewnętrznymi serwerami DNS, co uniemożliwia użytkownikom w publicznym Internecie dostęp do zasobów przedsiębiorstw.