RFC 791 is geschreven in 1981 voor DARPA (Defense Advanced Research Projects Agency) door de Information Sciences Institute University of Southern California. Het document is onderverdeeld in drie secties, Inleiding, Overzicht en Specificaties. Hoewel de Introductie en Overzicht zeer goede informatie hebben zal deze samenvatting zich richten op de specificaties, maar zal een paar secties uit het overzicht benadrukken.
Zoals te zien is in het artikel Frames en Packets op deze site ziet de IP header eruit als:
| IPv4 Header (32 bits) | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Starting Byte | Byte | Byte | Byte | Byte | ||||||||||||||||||||||||||||
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | |
| 0 | Version | IHL (header Len) | Type Of Server (TOS) | Total Length | ||||||||||||||||||||||||||||
| 4 | Identification | IP Flag | Fragment Offset | |||||||||||||||||||||||||||||
| 8 | Time To Line (TTL) | Protocol | Header Checksum | |||||||||||||||||||||||||||||
| 12 | Source Address | |||||||||||||||||||||||||||||||
| 16 | Destination Address | |||||||||||||||||||||||||||||||
| 20 | IP Option (Variable Length, Optional, not common) | |||||||||||||||||||||||||||||||
Zoals je kunt zien bevat het datagram verschillende elementen. De functie voor elk element is:
Zoals bij alle RFC's vereist deze RFC dat elke indivdual die het IP-datagram implementeert, zodanig in lijn is met de standaard dat elke partij kan interageren met het datagram op diverse systemen. In deel 3 wordt het IPv4 adresseringsschema uitgebreid besproken, evenals de hierboven samengevatte functies. Met betrekking tot IPv4 definieert deze RFC de netwerkgroottes van klasse A, B en C. Klasse A kent 7 bits toe voor netwerk en 24 bits voor hosts. Klasse B kent 14 bits toe voor netwerk en 16 bits voor hosts. Klasse C kent 21 bits toe voor netwerk en 8 bits voor hosts. Naast het aanpakken van regelingen worden de specifieke functies van datagramfragmentatie en herassemblage binnen het RFC uitvoerig besproken. Opgeven dat sommige opties al dan niet worden opgenomen wanneer een pakket gefragmenteerd is.
Door terug te verwijzen naar een vorige situatie over de implementatie van het IP Datagram geeft de RFC ook voorbeelden over wat er gepresenteerd moet worden aan bovenste laag protocollen voor configuratie-elementen om een gemakkelijkere communicatie en configuratie tussen systemen te vergemakkelijken. Deze elemenets zijn dezelfde elementen die gebruikt worden om het datagram te construeren.